Een goed plaatsje opgezocht waar wij ook tv ontvangst hadden dat is namelijk op veel plaatsen niet mogelijk wegens de hoge bomen die er staan. En de ergste modder van de campers afgewassen. Het weer was intussen verbeterd.
Wij hebben getwijfeld of wij dit jaar naar Marokko zouden gaan. De bedoeling was dat wij met drie koppels zouden gaan. Maar door omstandigheden viel een koppel af, dit wisten wij bijtijds. Het tweede daar was het lang onzeker of dat hij mee zou gaan, maar op het laats kon hij ook niet mee. Maar na drie maanden Portugal waar wij het best naar ons zin hebben gehad. Wilde wij toch wel weer wat anders. Ook Jos en Sonja waar wij een paar keer telefonisch contact mee hebben gehad, stonden ook nog een maand langer in Portugal en die waren het ook zat. Zij wilden ook naar Marokko. Besloten wij om met ze vieren te gaan.
Afgesproken om elkaar op 6 januari te ontmoeten in Castro Marim, om de volgende dag onze reis naar Marokko te starten. In Castro Marim was de nieuwe bibliotheek klaar, daar kon je nu inter-netten daar dankbaar gebruik van gemaakt.
07-01-2009
Vandaag rijden wij naar Algeciras. Maar eerst nog boodschappen doen in Isla Christina voor de dingen die je niet of heel moeilijk in Marokko kan krijgen. In Algeciras tickets voor de boot gekocht naar Ceuta. Dit jaar waren wij 220 euro kwijt, vorig jaar koste het ons 100 euro. Omdat wij de eerste boot wilde hebben zijn wij ’s avonds naar de haven gereden. Daar konden wij goed staan maar er kwam een vervelende Spanjaard die op onze campers zou passen en ons op tijd zou wekken voor een poko dineros of vertaald een beetje geld. Die man was erg lastig en vervelend hij had ook een slokje te veel op. Jos was op dit moment bezig om een voorlamp van zijn camper te verwisselen dat is niet zo een makkelijk karwijtje. En als er dan iemand aan je kop staat te zeuren word je daar niet blij van. Wij vertelde die man dat wij niet van zijn diensten gediend waren, toen begon hij te dreigen, het zou onze banden wel eens kunnen kosten. Hij stond ook met een glas in zijn handen, of hij Jos daar mee wilden slaan hebben wij maar niet afgewacht. Wij zijn weggegaan en een ander plekje gezocht dit plekje was wel goed maar erg veel lawaai van langs rijdende vrachtwagens. Ik heb die nacht niet geslapen. Ik heb wel in die nacht het kenteken van mijn aanhanger verwisseld voor het kenteken van mijn camper. Want om met drie kentekens (ik had ook de scooter in de aanhanger staan) bij de douane in Marokko aan te komen volgens mij worden ze dan gestoord.
Km. 434
08-01-2009
Vanmorgen om half zes opgestaan en naar de terminal gereden wij stonden daar als 2e en 3e camper. Het was een kleine boot maar wel een snelle waar wij mee naar de overkant gingen.
Sonja die heeft het er niet op om met een boot te varen, maar deze boot was zo snel dat we aan de overkant waren voor dat wij het in de gaten hadden. Het duurde maar half uur en wij waren in Ceuta. Via Tanger duurt het ongeveer twee en een half uur. En kost het ook duurder. Wij zouden met een kwartier de douane kunnen passeren als er niet een paar Fransen met hun camper zo waren gaan staan dat er niemand meer door kon en zij moesten hun campers nog inklaren. Ook had de douane vergeten onze scooter op het inklaringbewijs te zetten. En moest dit opnieuw gebeuren. Maar al met al ging het deze keer weer probleemloos, net als de andere jaren. En van de mythe dat het in Ceuta zo een puinhoop zo zijn daar klopt al een paar jaar niets meer van. Wij stoppen dit jaar niet in Matil, het was altijd een goede eerste stop maar de gemeentecamping is er niet meer vorig jaar op de heenweg konden wij daar nog overnachten. Maar op de terugweg lukte dit niet meer. En de camping waar wij toen naar toe moesten was erg slecht. Daarom rijden wij maar gelijk naar Larache, voor de eerste overnachting. Het weer was niet zo best en er lag veel modder op de weg dit kwam ook op onze campers ze zagen er niet uit toen we in Larache aan kwamen.
Een goed plaatsje opgezocht waar wij ook tv ontvangst hadden dat is namelijk op veel plaatsen niet mogelijk wegens de hoge bomen die er staan. En de ergste modder van de campers afgewassen. Het weer was intussen verbeterd.
Km. 159
09-01-2009
Met de scooter naar Larache gereden voor brood en vis en om te kijken waar wij aan een gasfles konden komen. Je kunt in Marokko beter een gasfles nemen het is makkelijker om die om te ruilen als hij leeg is, dat kan overal en het vullen van je gasfles kan maar op een paar plaatsen. En je bent nog goedkoper uit ook. Een nadeel je moet wel plaats hebben voor een extra gasfles. Wij konden wat rode poon kopen die is goed te frituren en smaakt goed. ‘s middags met de scooter van Jos de gasflessen gehaald. Later in de middag de rode poon gefrituurd en met garnituur genuttigd. Het smaakte voortreffelijk. Het weer was die dag redelijk.
10-01-2009
Weer een stukje verder naar El-Jadida. Rabat- Sale was vroeger een mooie tussenstop maar de camping is er op dit moment niet meer en vrij staan is bij ons weten niet mogelijk. We hebben tot El-Jadida de tolweg genomen dit schiet lekker op kosten 156 dirham, dit is ongeveer 14 euro. Op de camping aangekomen en daar regende het.
Km. 343
11-01-2009
Vandaag naar Essaouira gereden. Vlak voor het stadje zijn ze een nieuwe weg aan het aanleggen, daardoor een paar km. op een soort van wasbord gereden dit was niet prettig. Wij wilden eerst een paar dagen op een van de parkeerplaatsen gaan staan en dan naar de camping La Calme te gaan. Op de parkeerplaats sta je dichter bij het stadje de camping licht 15 km. Van Essaouira af. 
Maar het waaide zo hard vlak aan de kust dat wij maar gelijk naar de camping zijn gereden. Op deze camping blijven wij een poosje staan. Dan is er niet zoveel meer te vertellen. De was word weer eens gedaan je rijd eens naar Essaouira voor boodschappen onder andere vis, deze keer makreel. Die waren flink aan de maat, daarom deze gestoofd in aluminiumfolie samen met de verdere benodigdheden. De camping ligt in een streek die bekent staat om zijn argan bomen uit de vruchten word argania-olie gewonnen. Ook de geiten zijn dol op de blaadjes en de vruchten van die bomen. Je ziet regelmatig de geiten in de bomen zitten Je begrijpt niet hoe ze dit voor elkaar krijgen deze bomen zitten namelijk vol met stekels. Het weer was over het algemeen redelijk wel anderhalve dag regen.
Km.272
19-01-2009
De volgende stop is Agadir. Daar willen wij wat dingen doen en kopen onder andere een zonnepaneel die kan je daar tweedehands voor een redelijke prijs kopen. Alleen een kampeerplaats is tegenwoordig niet zo makkelijk meer. De semi vrije plek is er niet meer en de campings in de buurt staan meestal vol. Als eerste gekeken op camping Atlantic. Deze ligt 35 km. voor Agadir daar konden wij staan wij werden wel tussen stacaravans gepropt. Maar ja je bent blij dat je een plaatsje hebt. Buiten de camping zijn wat shopjes waar de Marokkaan hun diensten aanbieden. Daar kon ik slagen voor een zonnepaneel. Jos en Sonja konden niet terecht voor het trimmen van hun honden. Daarom rijden wij morgen door. Weer zonnig.
Km.143
20-01-2009
Wij gaan verder richting Tiznit, Anglou-Plage. Maar eerst langs de Marjane een grote supermarkt daar is van alles te verkrijgen. Na de nodige boodschappen ingeslagen te hebben zijn wij verder gereden. Onderweg zagen wij een bordje camping Internationaal, dat zou bij het nationale park de Sous Massa liggen. Het eerste bordje voorbij gereden maar bij het tweede bordje besloten wij om toch die kant op te gaan het zou 10 km. rijden zijn. In het begin was de weg redelijk maar al snel werd hij een stuk slechter. Na een 5 km. stond er weer een bordje camping 10 km. weer verder een bordje 5 km. en je raad het weer een bordje 5 km. Wat de afstand nu werkelijk was dat weet ik niet maar in ieder geval een stuk meer als 10 km. en de camping viel nog tegen ook erg schuine plaatsen. Dos maar weer naar de weg terug gereden. In Tiznit was de camping vol en vrije plaats tegen over de camping ook. Daarom maar door gereden naar Anglou-Plage. Op de camping daar was nog plek zat. Dit is wel te begrijpen het is een kale vlakte met een armoedig toiletgebouw. Met de camping zijn ze begonnen om te moderniseren maar dit schiet niet op. Wij blijven hier wel een aantal dagen staan. 
Met Jos samen op de scooter naar een kennis van Jos gereden die een 12 km verder een stuk grond boven op een heuvel heeft waar hij een Parasail school runt. Die weg heuvel op is erg slecht het koste met de scooter de grootste moeite om boven te komen. Het uitzicht was geweldig. Wij hadden gehoopt dat wij daar konden staan het mocht wel maar de weg was te slecht om er te komen. Ik had al een poosje problemen met mijn bord accu’s de capaciteit liep er van terug. Bij een van de twee accu’s waren twee cellen slecht. Bij het boodschappen doen in Tiznit gekeken naar nieuwe accu’s voor de camper. Daar kon ik slagen twee accu’s van100 amper per stuk voor 180 euro, dit is niet duur. Ook weer vis gekocht deze keer sardines, zolang wij aan de kust zijn moeten wij er van profiteren. Alvast een accu mee genomen de tweede haal ik later op. Met allerlei klusjes doen aan de campers en zonnen als de wind niet te hard is komen wij de tijd wel door. Het weer is wisselend zon, wind regen van alles wat.
30-01-2009
Vandaag rijden wij richting Guelmin. Met een tussenstop in Abeino. Op zaterdag is er in Guelmin de kamelenmarkt dat was in het verleden, tegenwoordig is er meer groente en fruit en geiten. Over de afgelopen dagen in Anglou-Plage is niet zo veel te vertellen het weer was wisselvallig van alles wat. Wij rijden via de kustweg naar Sidi-Ifni. Je kon vroeger een paar km. voor dat stadje op een parkeercamping vlak aan de kust staan vorig jaar was die op geheven. Er was een nieuwe camping gekomen aan de andere kant van de weg. Maar die was niet aan te bevelen beperkt water met ze allen uit een ton scheppen niet erg hygiënisch. Je kon de camper ook niet waterpas zetten zo schuin was het. Dit Jaar was deze camping alweer opgeheven. In Sidi-Ifni was het parkeerterrein afgesloten je kon je camper maar moeilijk kwijt, na brood gekocht te hebben zijn wij doorgereden. In Abeino zijn wij naar de camping bij het thermaalbad gegaan er kunnen daar maar een 20 campers staan met als uitwijk mogelijkheid het buitenterrein. Maar op dit terrein stond nu een gebouw. Gelukkig konden wij nog net op de camping staan. Het was erg druk met de plaatselijke bevolking die naar het zwembad gaan. In dit dorpje is weinig te beleven maar het is een stop als je naar de kamelenmarkt in Guelmin wil gaan.
Km. 124
31-01-2009
Nadat wij op de kamelenmarkt inkopen hebben gedaan rijden wij door naar Tan-Tan-Plage. Het was op de markt weer druk een groot terrein net buiten de stad vol met allerlei kraampjes vol met groente, fruit en gebruiksartikelen. Op een apart terrein is de beestenmarkt, waar je trouwens steeds minder Kamelen ziet. In een van die kraampjes werd oude Marokkaanse gebruiksvoorwerpen te koop aangeboden. Hoewel je het oude met een korreltje zout moet nemen. Daar lagen ook wat ringen Sonja zag er een die ze wel mooi vond maar voor haar was hij te klein. Maar Tilda paste de ring wel. En toen werd het onderhandelen, dit is een kunst die wij na 5 jaar Marokko wel een klein beetje geleerd hebben. De vraag prijs was 120 dirham. Dan begint het toneelstuk je zegt het niet maar je beeld uit of hij of die verkoper van lotje getikt is ( hoe je dit uitbeeld laat ik aan jullie fantasie over) Hij zakte naar 100 dirham maar dat vonden wij nog teveel. Ik moest toen maar zeggen wat ik er voor wilde geven. Mijn bod was 40 dirham dat kon niet dit was te weinig toen liep ik weg. Maar hij riep mij terug en na wat soebatten nam ik de ring mee voor 40 dirham.
Omdat mijn in Marokko gekochte gasfles leeg was probeerde ik hem om te ruilen. Maar dat lukte niet want het was van een gasfabriek uit het noorden van Marokko. Daar had ik het vorige jaar geen last van gehad. Toen had ik een geheel blauwe fles nu was hij in twee kleuren, en die ruilde zij niet om. Bij een van die winkeltjes waar ik het probeerde maakte ik met gebaren en het kleine beetje Frans wat ik kan wat ik nu moest. Hij vertelde dat ik in Laayoune de fles kon laten vullen ( dit is trouwens 250 km. verder dan wij gaan). Hij pakte toe wat sprietjes stro en een papiertje en stak die in de brand en hij wees op Tilda. Eerst snapte ik het niet, maar toen ging bij mij een lichtje branden. Tilda moest tot aan Laayoune maar op een houtvuurtje koken. De omstanders hadden de grootste lol, ook ik kon de gein er wel van inzien. Wij hebben al herhaalde malen de humor van de Marokkaanse bevolking mee gemaakt. De ene keer waren wij het slachtoffer de andere keer waar zij het.
Km.168
01-02-2009
Op de camping in Tan-Tan-Plage blijven wij ongeveer 2 weken staan. Het vorige jaar heben wij hier ook een paar dagen gestaan. De prijs was toen 35 dirham, dit jaar is hij gestegen naar 50 dirham per dag. Bij de camping is ook een winkeltje waar ze ook gasflessen hebben, ook daar lukte het niet om de fles om te ruilen. 
Ik kon wel een fles nemen ik hoefde enkel de vulling te betalen en als ik weg ging kon ik de fles terug geven. Ik heb een slang bij mij met koppelingen, waar mee ik van de ene fles een andere fles kan vullen. Normaal gebruik ik die om een klein flesje te vullen. Of je zo een flesje ook helemaal vol krijgt weet ik niet ( dit is ook niet zo belang rijk je kan het steeds herhalen). De volle fles hoog opgehangen en zo het gas van de ene fles in de andere fles laten lopen. Ook in de fles van Jos wat gas laten lopen en het kleine flesje bij gevuld. Het bleek dat je fles praktisch leeg kreeg want na dat ik die fles een dag aan gesloten had aan de camper was hij leeg. Het over laten lopen van de ene gasfles in de andere fles daar moet je wel mee uit kijken want het is niet ongevaarlijk.
De was moest weer eens gedaan worden. Het weer zag er goed uit blauwe lucht en wat wolkenbanken en wind. Ideaal weer dachten wij. De was hing een poosje te drogen toen er een regenbui over kwam. De was maar laten hangen dachten wij hij droogt toch wel als de regenbui weer over is. Maar door de combinatie van regen wind en een gammele waslijn lag de was gedeeltelijk op grond en zat hij onder het zand. Enkel uitspoelen hielp niet. De was moest over gedaan worden. Verder die dag is het weer goed gebleven en de was lag ’s avonds schoon in de kast. Het weer is wisselvalig, regelmatig een regen bui bewolking maar ook veel zon. Wij kunnen elke dag wel een tijd buiten zitten. Door de harde wind is de zee erg ruw. Daardoor word er weinig vis gevangen. Jos en Kees zijn een paar keer naar de haven gereden voor vis maar konden niet slagen er was weinig aanvoer. Gelukkig kwamen ze regelmatig op de camping met vis. Zo dat wij toch wel vis konden eten. Wij zitten op een ochtend aan de koffie in de camper zien wij op eens een klein kameeltje voor bij rennen. Het bleek dat de eigenaar van de camping een kameeltje had gekocht. En die liep nu los op de camping. 
Dat vonden wij toch niet zo leuk hij was aan de dartelende kant en hij zou maar eens tegen je camper aan rennen. En wie dan de schade betaald? Dit is dan maar de vraag. Bij Marokkanen is vaak niet veel te halen. Ik ben naar een van de medewerkers gegaan en ge vraagt of ze daar iets aan konden doen. De volgende dag was de kameel weg.
Jos kwam met het idee om gezamenlijk met drie stellen, (er was nog een stel die Jos en Sonja konden Charles Judith) een lamsbout te kopen. En er een stoof schotel van te maken en die dan te nuttigen Wij hebben 2 lams achterbouten gekocht. En de nodige groentes. Jos heeft zich ontfermt over de lamsbout en Sonja en Tilda die hebben de benodigde groente klaar gemaakt. Alles is toen samen in de pan gegaan om een paar uur te sudderen. De volgende dag de stoofpot verder afgemaakt. 
Om half drie was het zover. Na eerst een aperitief (onze eigen gemaakte cointreau) daarna de stoofpot en als afsluiting iriskoffie. Het was heel erg lekker en erg gezellig zo met zijn zessen.
12-01-2009
Wij hebben de soek gevonden. Die lag wat achteraf. Daar weer de nodige inkopen gedaan want het aanbod in de winkeltjes is niet erg groot. Zo langzamerhand gaan wij weer verder, veel vis gegeten daar moeten wij van profiteren want in Europa is het bijna niet meer te betalen.
17-01-02009
Wij gaan alles weer op zijn plaats zetten want morgen vertrekken wij. De aanhanger moest omgedraaid worden zo dat hij klaar stond om aangekoppeld te worden. De grond waar wij opstonden was erg los en vol met keien. Het neuswiel van de aanhanger liep vast en de steun van het wiel brak daardoor af. Vlak bij de camping had ik gezien dat ze aan een auto aan het lassen waren. Dus ik er na toe. Het lassen was autogeen en de pit die ze hadden was veel te klein. Ze zouden een andere laspit gaan halen en na een uurtje kon ik de steun ophalen. Even snel als ik de steun gemonteerd had brak hij weer af. Het bleek dat de las boven op het materiaal lag in plaats dat het samen gesmolten was. Toen maar naar een werkplaats gereden waar ze elektrisch konden lassen. Na montage hield dit het wel en was het leed weer geleden.
Het weer is de afgelopen dagen redelijk goed geweest. Zonnig en de temperatuur was ook goed.
18-01-2009
Wij rijden via Tiznit. Daar overnachten wij omdat de afstand naar Tafrauot anders wat te groot is.
257 Km.
19-01-2009
Vertokken naar Tafraoute. Het is een mooie weg door de bergen. De amandelbomen stonden in bloei. Wij wilden in Tafraoute op de camping gaan staan waar wij het vorige jaar ook op gestaan hebben. Maar wij moesten met de campers zo dicht bij elkaar gaan staan. Je had tussen de campers maar ongeveer anderhalve meter tussen ruimte. Daar waren wij het niet mee eens. En zijn we weer vertrokken. Naar de oase die is een paar honderd meter verder. Daar is wel geen water en ook geen WiFi. Maar aan water komen wij wel op een andere manier en in het stadje heb je internetcafé. Je staat in de oase trouwens veel mooier en ook goedkoper. En dat is altijd mee genomen.
102 Km.
25-01-2009
Wij hebben ongeveer een week in Tafraoute gestaan. Op een klein buitje na hebben wij mooi weer gehad. Dus de tijd verdaan met wandelen luieren en ook het huishoudelijke werk kwam elke dag weer terug. Er kwam ook een waterwagen langs en voor 20 dirham konden wij weer alles vullen er was zelfs genoeg water om de was te doen. Tafraoute is elke keer weer een genot om er te verblijven. Het stadje zelf stelt niet zo veel voor maar het doet je toch wel wat. En de omgeving is gewoon weg schitterend.
Wij rijden naar Agadir over een van de mooiste wegen van Marokko. Niet wat de weg betreft maar het landschap is mooi. Je rijd weer door de bergen en elke keer heb je weer mooie vergezichten. De weg heeft altijd bekend gestaan als moeilijk te berijden. Zeker als het geregend had dan ontstond er grote schade aan de weg. Maar ze hebben de weg opgekapt en hele stuken zijn verbreed. Er zijn nog maar een paar smalle stukken waar je goed moet uitkijken voor tegenliggers. In Agadir eerst langs de spuiter voor een afspraak te maken.De bumper van Jos zijn camper moest gespoten worden. Het rijden met een camper met aanhanger valt niet mee in Agadir erg druk en nauwe straten. Daarna naar Tamrhakt iets voorbij Agadir, Daar is een camperplaats wel op zijn Marokkaans het stelt niet veel voor, maar je kunt er staan. Wij stonden er een paar uur. Jos en ik waren een stukje verder gereden op de scooter naar de oude campingplaats in Taghazoute om te kijken of ze daar ook stonden. Dat was ook zo er stonden zelfs een paar bekenden van ons. Er waren mensen die er al meer als een week stonden. Toen wij terug kwamen hadden ze al parkeer geld opgehaald. Ze vertelde dat wij niet goed stonden we moest dichter bij elkaar staan en op een plaats waar de grond afliep. Dat wilde wij niet en zijn na ons geld te hebben terug gevraagd weg gereden naar Taghazoute. Maar het lot was ons niet gunstig gezind Om 11 uur in avond werden wij weg gestuurd. Jos wist nog een plaats in Agadir waar je waarschijnlijk kon staan. Dit lukt voor 2 dagen. Aan ene kant was dit maar goed ook want die nacht begon het te stormen en te regenen. Als wij toen op die parkeerplaats aan de kust hadden gestaan was dat niet leuk geweest. Van mensen gehoord dat ze daar last hadden gehad van een zandstorm en dat is geen pretje. Maar ook hier werden wij weer weg gestuurd. Voor vrij staan op parkeer plaatsen is Agadir en omgeving niet geschikt meer. Het Belgische stel waar wij al meer mee hadden samen gestaan. Wist nog een plaats richting vliegveld. Daar hebben wij 2 dagen gestaan.
Voor een paar dagen scheiden onze wegen. Jos moet terug naar Agadir voor het spuiten van de bumper en wij gaan alvast naar Taroudant.
70 Km.
01-02-2009
In Taroudant was het druk met de campers. Wij hadden een plaatsje in de laan naar de oude parkeerplaats. Op de oude parkeerplaats stond nog al wat water en daar tussen de campers dit vonden wij niet zo geschikt. Daarom maar in de laan je had wel last van langs rijdende auto’s en er kwam veel schooljeugd langs. Maar in de nacht had je er gelukkig weinig last van. 
We zijn het stadje in gegaan naar ons bakkertje waar wij altijd ons brood kopen als wij in Taroudant zijn. Ook konden wij 2 Bonito’s kopen dat zijn kleine tonijnen. Die lusten wij graag. Je bakt ze net als biefstuk om en om, beslist niet langer. Want dan worden ze zo droog als gort. Het is bewolkt maar geen regen.
03-02-2009
Vandaag komen Jos en Sonja weer naar ons. Maar wij rijden dan door
want voor de hondjes van Jos en Sonja is het in Tatoudant niet zo geschikt veels te druk. Wij rijden naar Taliouine dit stadje staat bekent om zijn saffraan. Daar is een camping waar wij al meer hebben gestaan. Hier hebben wij 3 dagen gestaan. De eerste dag was het bewolkt maar in de loop van de dag trok die weg. De tweede dag het zelfde de derde dag ombewolkt. Morgen gaan wij weer verder.
121 Km.
08-02-2009
Wij rijden weer verder naar Ouarzazate. De weg gaat door de bergen en is heel mooi, wat omgeving betreft. 
Hier stonden de amandelbomen in bloei. In Ouarzazate eerst inkopen gedaan want aan het stuwmeer waar wij gaan staan is niets in de buurt te krijgen. Bij het meer stonden al de diverse campers. Zij stonden allemaal boven en niet op de plaats waar wij altijd stonden dat was aan de rand van het meer. De reden hiervan was ons niet bekend. Wij zijn toen ook maar boven blijven staan. Vannacht is het gaan regenen, het was maar goed ook dat wij niet naar beneden zijn gegaan. De grond aan het meer was door de regen zacht geworden. Als wij daar hadden gestaan dan hadden wij grote problemen met het weg komen gehad. Verder op de dag is het droog gebleven wel bewolkt.
Km.184
10-02-2009
Wij rijden naar de volgende bezienswaardigheid. Via de Dra vallei naar de gorges du Dades en de gorges du Todra. Deze weg is ook bekend om zijn rozen er wordt onderweg van allerlei producten te koop aan geboden die met rozen te maken hebben. De dades vallei kan je ongeveer 50 km. probleemloos in rijden met een camper. Er is onderweg veel te zien bijzondere rots formaties en ook een spectaculaire klim naar boven via een aantal haarspeldbochten. Je moet wel wat ervaring hebben met het rijden het is behoorlijk pittig. Maar als je tot hier bent gekomen ben je dat intussen wel opgedaan. Het is de moeite waard. Vlak na de klim kom je aan een kloof waar het riviertje ook op de weg stroom je kunt dan beter omkeren. De weg verder is enkel voor avonturiers met vierwiel drives. Een paar jaar terug hadden wij vlak bij de kloof op een kleine camping overnacht. Maar wij durfde dit nu niet aan want de grond zag er te nat uit. Toen maar weer terug de campings die wij onder weg tegen waren gekomen daar konden wij niet op. De ingangen waren zo gelegen dat ze tegen onze rijrichting in waren en ik kon met mijn aanhanger de bocht niet maken. Dus maar verder gereden naar de Todra kloof. Daar is een goede camping. Het laatste stukje naar de camping was het erg druk veel mensen op de weg. Bij de camping aangekomen konden wij er niet gelijk opkomen de weg was compleet gebarricadeerd door geparkeerde auto’s. Er was een feest ter eren van de geboorte dag van Mohamed en dat net tegen over de camping. En de Marokkaan is erg makkelijk hij zet zijn auto neer waar hem dit het beste uit komt. Ook al is dit voor de ingang van de camping. Die persoon zat nota bene nog in zijn auto en het heeft even geduurd voor dat hij besloot om een stukje door te rijden.
Maar uiteindelijk konden wij de camping op. Het was druk op de camping maar toch een plaatsje gevonden waar wij ook ontvangst hadden voor de tv. Het was best een mooie plek behoorlijk ruim, daar kunnen wij het wel een paar dagen uit houden. 
Wij hebben de Todra al een paar keer gezien. En hoeven die niet meer in te rijden. Jos en Sonja bekijken hem met de scooter. Wij zijn een dag of 5 blijven staan het weer is goed en deze camping is erg mooi, wij vinden een van de mooiste van Marokko.
Km.217
16-02-2009
Vandaag gaan wij naar Merzouga, naar de zandduinen. Maar eerst naar de souk of te wel de markt. Er moest weer groente enz. ingeslagen worden. In Merzouga is niet zoveel te koop. Jos zij dat je hier goed kruiden voor de tajine de traditionele Marokkaanse maaltijd kon kopen. In zo een kruidenstalletje liggen alle kruiden op bergjes. Als je de verkoper hebt verteld wat je wilt hebben schept hij met zijn schepje die aan een lange steel zit, van allerlei kruiden een bepaalde hoeveelheid af als het goed is 13 verschillende kruiden. Dat gaat razend snel of het ook 13 verschillende kruiden waren heb ik niet kunnen tellen. Maar het waren er in ieder geval wel veel. En de smaak was ook veel beter dan de kruiden die wij in het begin van de rondreis bij de supermarkt gekocht hadden.
Op weg naar Rissani en in Rissani zelf hebben wij fossiele en minerale fabriekjes bezocht. Daar kan je zien hoe ze het fossiele gesteente bewerken tot allerlei gebruik of siervoorwerpen. In een toonzaal staat van alles opgesteld. En alles is te koop tegen interessante prijzen. In Merzouga zijn wij naar de camping gegaan aan de voet van het hoogste duin daar hebben wij al meer opgestaan. De camping stelt niets voor een gebouw, wc, en een douche en een vlakte tussen lage zandduinen in en dat is al. Maar je staat wel het dichts bij de zandduinen en het is er goed toeven zolang het maar niet gaat waaien. Want dan moet je maken dat je weg komt, anders word je gezandstraald. 
Zo ik al hoopte, wij stonde er amper of de verkopers van mineralen en fossielen melde zich al. Dit zijn jonge jongens die schijnen te ruiken dat er nieuwe gasten op de camping zijn gekomen. Dit hadden wij de andere jaren ook mee gemaakt. Toen had ik voor onze kleindochter een hangertje in de vorm van een dolfijn gekocht. Daar was ze erg blij mee. Maar tot haar grote spijt raakte zij die al snel weer kwijt. Ze was ontroostbaar. Ik heb toen beloofd dat als ik weer in Marokko kwam ik naar een nieuwe zou uit kijken. Er waren drie jongens die hun waren te koop aanboden. Maar geen van drieën had een hanger in de vorm van een dolfijn. Wel een ander visje maar dat vond ik niet mooi.
Gevraagd of zij aan een dolfijntje konden komen en dat gaat met een paar worden Engels Frans en gebaren taal. Maar nee ze konden ons er niet aan helpen, toen maar een ander hangertje gekocht in de hoop dat mijn kleindochter dit ook leuk zou vinden. Maar de volgende dag kwam er een ander verkopertje. En die had wel van die dolfijnhangertjes. Dus opa blij en ik denk mijn kleindochter ook. Tilda en Kees zijn een wandeling in de zandduinen gaan maken. We kijken wel hoe ver en hoe hoog wij komen. Je loopt zoveel mogelijk over de toppen van de duinen. Dit zijn lange richels en je gaat van de een naar de ander en steeds hoger. De ene richel is hard en dan loopt het makkelijk maar de andere is zacht en dan zak je weg. Wij waren al een heel stuk gestegen op het hoogste duin. Toen Tilda de moet opgaf. En zei ga jij maar verder als je wil ik blijf wel op je wachten. Zo gezegd en gedaan, maar ook ik moest het opgeven het werd mij ook te zwaar. En ik had al in een eerder jaar op de top gestaan. Op de terugweg kwamen wij Jos tegen die wilde ook proberen hoe ver hij kon komen. Maar ook hem werd het te zwaar en keerde zonder op het hoogste punt te zijn gekomen terug. Het weer is 2 dagen mooi geweest weinig wind dus geen last van zand.
Km. 213
18-02-2009
De volgende stop is Source Bleu een camping gelegen in een van de grootste dadelpalmtuinen van Marokko. Daar aan gekomen was de toegang van de camping afgesloten. Er bleek op de toegangsweg van de camping die is redelijk steil en voorzien van gladde stenen een ongeluk gebeurt te zijn. Een camper met aanhanger reed op die helling achteruit. De vrouw van de bestuurder stond aanwijzingen te geven maar ze stond wel achter de aanhanger. Zij kwam bekneld tussen de aanhanger en de muur. Volgens de omstanders met dodelijke afloop. Mijn zin om naar die camping te gaan was over. Ik kon mij de situatie heel goed inbeelden. Enkele jaren terug Was Hans ook al eens gestrand op die oprit hij moest toen halver wegen stoppen voor een ezelkar \. Hij kon toen niet meer weg komen hij glee terug tegen de muur en wij moesten hem door middel van een lange lijn en met de camper om hoog trekken. Aangezien ik dit jaar ook met een aanhanger rijd. Is de kans dat je in de problemen komt met het verlaten van de camping groot. Er kan altijd iemand naar beneden komen als jij om hoog gaat. Het droeve voorval bewijst het maar. Ik vertelde tegen Jos en Sonja dat ik dus niet naar deze camping ging en dat ik door ree naar Midelt daar wist ik een camping. Het was nog wel een stuk rijden. Maar wij hadden nog de hele middag. Ik vertelde Jos en Sonja dat wij niet naar Fes wilde.
Daar hadden wij het vorige jaar op de parkeerplaats stenen tegen de camper gekregen. Wij wilde wel naar Meknes daar zijn ze wat vriendelijker. Jos zij toen dat hij de afstand naar Middelt wat te ver vond, volgens hem was er in Er Rachida ook een camping. Ik had hem daar nog nooit een camping gezien en ik was al 4 keer door dit stadje gereden. Ook had Jos aan Sonja beloofd om onder andere naar Fes te gaan. Hij stelde toen voor om het laatste stuk van onze rond reis maar ieder op zijn eigen manier te rijden. En in Larache elkaar weer te ontmoeten. 
Dus toen scheiden onze wegen. Maar of wij elkaar weer in Larache zouden zien is maar de vraag. Je weet niet hoe lang de een of de ander over het laatste stuk doet. Als je in Larache op de air de repos staat en het is slecht weer dan daar ga je daar weg naar Ceuta en de overtocht naar Europa. Na dat wij onze boterham hebben gegeten zijn wij verder gereden via het ziz dal naar Midelt. Het is en mooie route. Vlak voor Middelt zijn we nog naar een aantal mineralen verkoper gegaan. Daar hadden ze een steen die mij wel aanstond maar alleen de prijs was mij te hoog. We konden het niet eens worden. Bij de buurman gekeken maar daar hadden ze niets onze zin. Toen wij weer naar de camper liepen riep de eerste ons terug. Wij konden de steen voor de prijs krijgen die ik het laatst geboden had. Zo zie je maar niet te snel toehappen in Marokko. Op de camping in Midelt was een grote renovatie aan de gang. En was de helft van de camping maar beschikbaar. En ook geen douches maar voor een nacht was het goed genoeg. Het lijkt er op dat deze camping wel mooi wordt. Het was vandaag weer mooi weer.
Km.268
19-02-2009
Vanmorgen bij het vertrek was het koud. Een groot stuk van de route naar het cederwoud rij je door de bergen op een hoogte van boven de 1000 meter. Er lag nog veel sneeuw op de bergen, zoveel hadden wij hier noch niet mee gemaakt. In het cederwoud dat onder andere bekend staat om zijn apen. Daar was nu maar een aap. Waarschijnlijk de aap van dienst. Door gereden naar Meknes. Omdat wij nu alleen rijden stoppen wij enkel bij de supermarkt, voor de boodschappen. En gaan wij verder naar Larache. In Larache stond de grote air de repos vol met campers. Maar daar vlak bij is ook nog een kleine air de repos niet zo bekent bij de mensen. Daar was wel plaats genoeg. Hij ligt wel vlak naast de snelweg, met alle geluiden van dien. We zien Morgen wel wat we doen. De volgende dag een beter plaatsje gezocht, waar wij wat minder last van het verkeer geluiden hadden. Er stonden ook bekende van ons op dit air de repos. Die hadden wij onder andere ontmoet in Marokko en Portugal. Maar na een paar dagen gingen zij weer verder. Zo lang het weer goed is blijven wij hier nog een poosje staan. Vlak bij ons stonde een stel fransen, die waren bezig met het inleggen van ansjovis. Dat had ik de fransen al meer zien doen. Ik ben altijd wel in voor zo iets.
Km.370
01-03-2003
Onze laatste dag, op naar de haven voor de overtocht. Het was erg druk bij de grens overgang Marokko Ceuta. Maar tilda in de rij voor het uitklaren en ik in de rij van de voertuigen wij kwamen op het zelfde moment bij de douane aan. Het hele circus duurde nog geen drie kwartier. Voor dat wij de boot opkonden moesten wij nog ongeveer een uur wachten. Maar al bij al was het ook deze keer weer snel gegaan. Bij deze adieu Marokko en hoogst waarschijnlijk tot ziens.
Km. 161