Zondag 31-08-08
Marokko rond reis 2009 Cees Tilda Sonja Jos
Helaas had ons land dit jaar niet zo'n bijzondere zomer.
Veel regen en niet te veel zon. Die gaan we dan nu maar weer opzoeken hopen we.Het huis op orde en alles wederom winter
klaar gemaakt.Was nog even spannend of we weg konden want onze Jade had 2 zere oogjes. Na een bezoek aan de oogarts
in Frederiksoord konden we dan toch vertrekken. Onze eerste stop is in Doetinchem. We hebben de camper neergezet
bij een sportcomplex. Gelukkig wordt er vandaag niet aan sport gedaan dus lekker rustig. Kregen nog even visite van
Gert die een kopje koffie kwam halen met de dierenambulance. Dat brak de avond nog even en was gezellig.
dinsdag 26-08-08
De bedoeling is dat we richting Duitsland gaan. Vanmorgen kwam Cees een andere zendamateur met wie Jos heeft gestudeerd
ook even langs. Even lekker bijpraten en afgesproken dat als wij in het buitenland zitten om een verbinding te maken,
tenminste als het wil lukken. We slaan vannacht ons kamp op in Geeste. Een mooie stelplaats net over de grens in het
Emsland.
woensdag 27-08-08
Vandaag een rustige dag gehad. Haantjes eten met z'n allen en die waren super lekker. Rond de middag afscheid genomen
van Jo en Hennie en de kids. Juliet en Fred gingen om een uur of drie weg dus toen werd het stil. s'Avonds nog wat
gezellig gezeten met Margriet en Martin. Dat was de afsluiting van een paar hele leuke dagen die zeker volgend jaar
weer voor herhaling vatbaar zijn.
maandag 1-09-08
Afscheid genomen van M en M die nog een weekje vakantie hadden. Wij zijn richting Roermond gereden waar we nog even
bij Ankie en Jan langs gingen voor 2 dagen. Het weer was niet super en in de avond en nacht veel regen gehad.
woensdag 3-09-08
De rit van vandaag gaat richting Stekene waar we Judith en Charles een bezoekje hebben gebracht. We zijn daar een
nachtje bij hun op het erf blijven staan.
donderdag 4-09-08
Om ongeveer 9 uur op pad via Gent-Lille en pakken we de peage bij Douai A1-E15-E19 autoroute Du Nord. € 20,00.
Daarna door naar Chartres. Peage € 9,60. Bij Chartres de N 10 op richting Tours naar St.Maure-de Touraine.
Af en toe hebben we wat regen. We slaan voor de avond in St.Maure ons kamp op.
vrijdag 5-09-08
Het regent pijpestelen als we St.Maure verlaten. Onze temperatuurmeter schommelt heel erg. Dus eigenlijk kan het
niets verontrustend zijn, maar voor alle zekerheid er maar even naar laten kijken. En ja hoor los kontaktje. Verder gaan we richting Bordeaux.
Het wordt god zij dank iets lichter en de regen wat minder. We doen weer eens duur en pakken de tolweg
Rijd fijn geen rotondes maar wel 100 km. om. Kosten € 30,60. Veel wind maar na Bordeaux wordt het gelukkig weer droog.
We gaan door naar Ondres plage. Kosten € 7,00 per nacht. Een fijne plek om te overnachten.
zaterdag 6-09-08
Kwart over 9 gaan we wederom na goed geslapen te hebben op pad. Het wordt eentonig maar het regent weer pijpenstelen.
Weinig nieuws dus. Route Biaritz. Dan Pamplona- Zaragoza de A 15.De orleander bloeit prachtig langs de middenberm.
Afwisselend rood-wit-roze. We maken deze reis een beetje zigzaggend. We hebben afgesproken om Willem nog een
bezoekje te brengen in Torrevieja. Na Zarogoza ligt een mooie weg de A 23 naar Teruel. Geen pompstations op deze
weg, dus zorgen dat je vol bent getankt als je er op komt. Na Teruel nemen we de N 234 Sagunt-Valencia en slapen
we in Altura zo'n kleine 50 km voor Valencia.
foto's oleander
zondag 7-09-08
Om 9.00 uur pakken we de A23 naar Valencia. Daarna A7-E15 om Valencia heen richting Alicante. Normaal zijn de velden
orange gekleurd van de sinaasappelen en manderijnen maar nu is alles nog groen wat er hangt. Bij Almansa richting
Elche en dan Torrevieja. Daar ontmoeten wij Willem. s'Avonds staan we in La Marina en Willem komt ons om kwart
over 6 halen. We hebben met z'n drieën heerlijk gegeten en het was heel erg gezellig.
maandag 8-09-08
Na een goede nachtrust starten we de motor weer en rijden om 9 uur Cartagena A7 richting Murcia. Daar slaan we links
af richting Granada via de A92 Sevilla. Het is heel warm. Tijdens het rijden geeft de meter buiten 38.9 gr. aan.
Dus de airco lekker aan en weinig last hiervan. Bij Sevilla was de buitentemperatuur 51.2 toen we stopten voor
de lunch. Je leunde als het ware tegen een muur aan van warmte. We hebben maar doorgetrokken en om kwart over 7
stonden we op onze plek in Tavira. Hier stond één Engelsman en één Duitser ( wat zo bleek later ) een Hollander was.
dinsdag 9-09-08
Het is de bedoeling om hier te overwinteren, mits het weer dit nu van het jaar toelaat.
En onze gebeden worden vandaag verhoort want het is schitterend en behoorlijk warm. Zo warm zelfs dat we de nachten
met alle ramen wijd open slapen. De Engelsman heet Nigel en is heel erg aardig. Heeft ook een mooie hond Sady.
Jos heeft met Nigel de antenne in orde gemaakt om te zenden. En het lukte goed. Hij heeft veel verbindingen kunnen
maken. Nigel woont in Marokko en geeft paragliding les op zijn landgoed.Voor een ieder die dit wil meemaken en in
Marokko is http://www.paraglidemorocco.com/ Het bevindt zich 20 km van Mirleft en 12 km van Aglou. Het weer blijft redelijk
tot ongeveer eind november. Daarna worden de nachten erg koud en ook veel dagen met een koude wind.
We hebben wel de nodige dingen meegemaakt en veel mensen zien gaan en komen. Op 15 november moest Jos wegens
familieomstandigheden plotseling naar Nederland met het vliegtuig. Hij vliegt maandag en is op vrijdag weer terug.
Een nare tijd. Eind van het jaar komen Margriet en Martin os opzoeken. Het is slecht weer. Regen en koud. We vieren
bij ons oud en nieuw met M en M Pia en Jan en zo gaan we het nieuwe jaar in. Alle kinderen, kleinkinderen, familie
vrienden, kennissen en alle lezers een heel goed en gezond 2009 en voor alle camperaars veel camperplezier.
Het weer blijft zeuren.Koud en weinig zon, dus besluiten we om naar Marokko te gaan. We sluiten onze Portugal-
periode af met een gezellig diner met Fadozang in Manta Rota met z'n zessen.
woensdag 7-01-2009
Vandaag gaan we op pad met Tilda en Kees naar Spanje. Wat laatste inkopen gedaan met datgene dat in Marokko bijna
of niet te koop is.Op naar Algeciras. De tickets gekocht voor de overtocht naar Ceuta. € 220,00. Deze zijn behoorlijk
duurder dit jaar. Een andere bootmaatschappij en de prijzen zijn verhoogt.De afvaart Tanger is € 275,00 geworden.
donderdag 8-01-09
Voor ons de eerste keer via Ceuta met de catamaran. Super. Heel goed bevallen omdat ik toch al niet zo wild ben op
varen. Je bent met een hald uur aan de overkant. Om 9 uur s'morgens aankomst en via Tetouan naar Larache.
Een hele mooie route. We hebben weer eens iets anders gezien.De dieselprijs is hier nog hetzelfde gebleven als
vorig jaar € 0,72. Het is erg druk met campers maar we vinden toch een mooi plekje in Larache. Het weer is niet veel.
Regen en koud. Hier blijven we een dagje over.
zaterdag 10-01-09
Na een koude nacht van 2 graden gaan we met een lekker zonnetje op pad richting El Jadida. De peage is wat duurder
geworden en het laatste stuk snelweg is nu ook klaar dus ook betalen. Totaal van de rit 156 DH dus € 15,00.
Voor El Jadida plenst het van de lucht maar we zitten droog en staan mooi de de camping. Stageld 55 DH
zondag 11-01-09
Veel geregend en onweer gehad vannacht maar als we s'morgens onze luikjes opendoen staat het zonnetjes ons weer
toe te lachen. We slaan osn kamp op ongeveer 15 km. buiten Essaouira op camping Le Calme. 60 DH per nacht en
stroom 25 DH. Wasmachine 50 DH. Een 3 sterren camping met zwembad.
maandag 12-01-09
We hebben een heerlijke dag. Het is mooi weer om de was te doen en wat klusjes. De rest van de dag gebruiken we
om wat bij te kleuren.
dinsdag 13-01-09
Op de motor naar Essaouira met z'n vieren. Gezellig wat gewinkeld en vis gekocht. Heerlijke makrelen. Dus dat was
smullen vandaag.
woensdag 14-01-09
foto eekhoorns etc.
donderdag 15-01-09
Vandaag hebben de mannen de boodschappen gedaan en wederom kwamen ze thuis met vis. Lekkere rode ponen die we
hebben gebakken. Het weer liet ons in de steek. Tijdens het bakken begon het te miezeren en na het eten werd
de kraan wat opengedraait. Dus binnen zitten geboden en mooi tijd om wat aan het verhaal te doen.
vrijdag 16-01-09
Geen dag om wat te ondernemen. Regen en koud met af en toe een waterig zonnetje.
zaterdag 17-01-09
Temperatuur vandaag 11-13 graden en bijna de hele dag plensende regen. Dus eigenlijk geen Marokko weer.
Het is in bijne 20 jaar niet zo koud en regenachtig geweest als nu vertelde een Marokkaan ons.
Dus een dag om te knutselen. Heeft ook zijn charme. Lekker met de hobby aan de slag.
zondag 18-01-09
Vandaag is onze Collin jarig. Gezellig even gebeld en gezongen voor hem. Luna deed ook mee met het lied.
Het is gelukkig droog en de zon laat zich weer zien. Het is onze laatste dag hier op de camping.
Morgen trekken we weer een stukje verder.
maandag 19-01-09
We gaan op weg naar Atlantic Park ong. 35 km voor Agadir. Toen we er kwamen stonden de campers buiten de poort
te wachten voor een plaats. Ik ben naar de receptie gelopen en er waren toch nog 2 plekken.
Helaas stonden we ergens tussen gepropt en weinig zon, maar voor één nachtje te doen. Het was echt over vol.Het
stageld was 80 DH. We hebben onze kennissen Judith Charles Wilma en Rob nog ontmoet . Dat was erg leuk om
die weer te zien en wat bij te praten onder het genot van een drankje en een hapje.
dinsdag 20-01-09
Vlug gevlucht vandaag. Voor het stageld wil je toch wel een beetje knap plekje hebben. Het stormt als we
vertrekken en het heeft wederom vannacht weer geregend.
We doen wat inkopen en gaan richting Tisnit. Wat ons opvalt is dat de prijzen ieder jaar weer wat duurder
worden en de faciliteiten op de campings niet echt verbeteren. We vinden een camping bij Massa. Camping
Internationaal. Maar de plekken waren erg schuin zodat je niet goed recht kon komen te staan.
En door de drukte waren de goede plekken reeds bezet. Dan maar door. Tisnit camping ook vol en naast de
supermarkt ook. Verder naar Aglou plage. Hier is volop plaats. We hebben een mooi plekje met uitzicht op zee.
De kosten zijn 60 DH per nacht en als je iets langer staat wordt het 50 DH. Electra is aanwezig maar erg
slecht. Kosten electra 15 DH. Hier ontmoeten we ook Rina Jaap Ada en Ben.
woensdag 21-01-09
We hebben nog een zonnepaneel extra geplaatst op het dak. Jos is met Kees Nigel wezen opzoeken die hier
vlakbij woont.Het is de bedoeling dat we hier wat dagen blijven staan.
vrijdag 30-01-09
Onze dagen in Aglou plage zitten er op. Niet veel zon gehad en veel wind die ook nog eens koud was. Maar goed
we gaan vandaag door naar Abaynou en hopen iedere dag weer dat het wat beter wordt. In ieder geval hebben we
het beter dan de thuisblijvers. Al hoewel schaatsen is na zoveel jaren ook best leuk. We zoeken Nigel nog even
op en nemen nog afscheid van Jenna en dan gaan we door. Het is een prachtige rit en de weg is redelijk berijdbaar.
Af en toe wat hele slechte stukken, maar kalm aan dan komen we er wel. Veel cactussen groeien hier op het land
en de vruchten worden langs de weg in emmers tegelijk aangeboden. Tussen de middag bereiken we Abaynou. De camping
is overvol maar we treffen een plekje vlak vooraan. Het is geen grote camping en je kan er aan beide zijden van
de weg staan. Het stageld is 40 DH en stroom kost 20 DH. Het weer is nu mooi zonnig dus dat treffen we.
Het dorpje is heel klein. Even bij de plaatselijke bakker een lekker warm broodje gehaald. Veel is er niet hier.
Een kleine winkel voor de nodige behoeften en dat is het.
zaterdag 31-01-09
Om half negen vertekken we naar Guelmim om de kamelenmarkt te bezoeken. Dit is ongeveer 15 km. vanaf Abaynou.
woensdag 18-02-09
De dag is aangebroken dat we Tan-Tan plage verlaten. We hebben er heerlijk gestaan. Veel leuke mensen ontmoet.
Overnachten doen we in Tiznit naast de supermarkt. Geen fijne plek maar de camping was vol en voor één nachtje
kan alles zullen we maar zeggen. Groente en fruit ingeslagen in het kleine soekje, dus we kunnen weer vooruit.
donderdag 19-02-09
Voor ons is het de eerste keer dat we naar Tafraoute gaan dus best spannend. De eerste 2-3 km. zijn nogal
vlak, maar daarna veranderd het landschap. Het wordt heuvelachtig en daarna gaan we de bergen in.
Prachtige valleien met palmbomen. De weiden zijn geel en wit gekleurd van de bloementjes en het landschap is heel wijds.
Bijna alle huizen hebben hier een terra cotta kleur, zoals de kleur van de aarde. We rijden de R 104 en
gaan de Col du Kerdous over. Volgens de kaart 1100 meter, maar de p.c. gaf 1200 ruim aan. De weg was smal
maar goed te doen. Het uitzicht is soms zo mooi dat je denkt in het paradijs te zijn beland. Je rijdt hier
door de Ameln Vallei of de Vallei van de Amandelen welke ook mooi in bloei stonden. Erwas veel om
te kijken. En zo bereiken we Tafraoute. Op de camping hadden we nogal een probleem. We moesten heel dicht
bij elkaar gaan staan en hadden geen zon voor de wagen. Stageld zonder stroom 30 DH. Even verderop was een
plek waar vele campers stonden en daar zijn wij toen ook maar beland. Prachtig. Alleen geen water en geen
voorziening voor toilet, maar iedereen staat hier dus komt tijd komt raad. Er loopt ook bewaking voor de
nacht. De kosten zijn 10 DH per camper en voor de aanhanger van Kees nog 10 DH erbij.
Tafraoute ligt naast een palmbos met surrealistische granietrotsen erboven met in de verte de Anti Atlas.
De plaatselijke bevolking loopt hier te wandelen. De kinderen bedelen maar zijn zoals de meeste Marokkanen
bang voor honden en wij hebben er vier, dus die zijn hier gauw weg. En wat schetst onze verbazing Rina, Jaap Ada en Ben treffen we hier ook weer.
foto's km paaltje amandelbomen rotsen etc.
woensdag 25-02-09
Na wat heerlijke dagen te hebben doorgebracht in Tafraoute verlaten we dit schoenen dorpje weer.
Tafraoute wordt zo genoemd omdat er zoals wordt verteld hier alle schoenen worden gemaakt. Volgens mij bestaat
dit niet maar oké ik vindt het prima.
De vrouwen dragen hier een grote tas op de rug waarvan de hengsels op hun voorhoofd zitten. Daarin gaat alles
wat ze krijgen of kopen. Een zwaar bestaan. Jammer genoeg geen foto's want dat mag niet.
Oké we zijn weer op pad en rijden een prachtige rit door de bergen richting Agadir. Ook hier staan veel amandel-
bomen. Trouwens in Tafraoute was het komende weekend amandelfeest. Dus de 27 en 28ste februari.
Als we in Agadir aankomen rijden we door naar, zoals men dit noemt, de duivelsrots. Daar is een parkeerplaats
gemaakt waar campers kunnen staan voor 30 DH per nacht. De jongeman die het geld kwam innen was jammer genoeg
niet erg vriendelijk. Wij stonden verkeerd volgens hem en moesten recht in de wind gaan staan.
Nu wilde het dat het behoorlijk stormde dus recht in de auto en dat was niet fijn. Maar ons werd verteld door de
man van dit is geen camping maar een parkeerplaats dus je moet zo gaan staan , zoals ik zeg. Enfin wij hebben
ons geld terug gevraagd en we zijn maar vertrokken. In Taghazout stonden ze op de oude camping. Wel een camper
of 25 en al een dikke week of langer. Dus dat hebben we maar geprobeerd. Helaas s'avonds kwam de politie en
moesten we vertrekken. Wij zijn toen met 4 campers naar Agadir vertrokken en vonden daar een plekje.
Er liep een parkeerwacht en koste 20 DH per nacht. De volgende dag was het slecht weer. Veel regen maar we
waren blij dat we toch niet op het strand stonden.s'Avonds gezellig en lekker uit eten geweest met Tilda en
Kees in 1001 nacht. Hier eten Jos en ik meestal als we in Agadir zijn. Lekker een Harisa soep vooraf en een
flink stuk gebakken vis met friet en wat groente en een toetje toe.Een flesje cola maakt de zaak compleet en
voor 106 DH samen ben je klaar.
vrijdag 27-02-09
Vandaag rijden we even naar Aourir om Daisy en Jade te laten wassen en knippen bij de fokster. Dat is hard
nodig en beslist geen overbodige luxe. Ullrike zei ik heb van Daisy wel een kilo haar af gehaald. Ze zijn dan
ook weer prachtig geworden. Alleen moeten we erg allert zijn op onze Jade want die is loops geworden.
We blijven tot maandag in Agadir, want de bumper en spiegels worden dan gespoten. En het is de bedoeling dat
we daarna naar Taroudant gaan. Judith en Charles zien we ook vandaag nog. Hun camper is helemaal overgespoten.
Helaas was er een razzia in de stad en de jacht op campers werd weer geopend. We werden met zijn allen dan
ook weggestuurd van het parkeerterrein. Trouwens de politie vertelde ons nog wel dat de zogenaamde parkeer-
wachters annex bewaking geen geld mogen vragen. s'Middags werden we gebeld door onze Michael.
Chantal is bevallen en ze hebben een gezonde dochter Isabel. Krap 36 weken maar alles is goed. Dus zijn we weer
een trotse oma en opa.
zaterdag 28-02-09
zondag 1-03-09
Hier vandaan scheiden onze wegen.Wij moeten nog het één en ander doen in Agadir van de week. Judith en Charles
gaan terug naar Atlantic park en Tilda en Kees gaan vast richting Taroudant, omdat het staan bij Agadir moeilijk is.
Wij ontmoeten hun dan weer later in de week als onze huishoudelijke klusjes erop zitten.
Het weer is vandaag schitterend. We hebben wat mindere dagen achter de rug. Één dag regen en 2 dagen bewolkt
met af en toe de zon. Het is nog steeds erg duk met campers. Wij proberen de nacht door te brengen op
Taghazout en warempel het lukt. Het is feest in het dorp en misschien heeft dat de politie mild gestemd.
maandag-2-03-09
Om kwart over twee reden we de garage weer uit. Op naar de camera. Helaas meneer de Fransman was er weer niet en toen wij belden,
was ook de camera nog niet daar. Dus dat liep allemaal even tegen. De oude camera maar begraven in de afvalbak en door naar Taghazout. Daar stonden we prachtig, Het werd alleen erg slecht wer op zee. Wolfgang en Jürgen kwamen ook nog even langs. De mannen een biertje
gedronken en ik vast aan het eten begonnen. Heerlijk tong gegeten. Maar we hadden geen geluk. Om 20.15 uur wederom een fluitconcert en konden we vertrekken. Dus als een jojo terug naar Agadir en waar we vrijdags weggestuurd werden hebben we nu weer de nacht geslapen.
dinsdag 3-03-09
Negen uur rijden naar Taroudant. We nemen bij vliegveld Agadir de afslag Taroudant par express. Een goede 4 baans weg. Op deze route heb ik voor het eerst hier sinaasappelen boomgaarden gezien. Het eerste stuk was een beetje saai om te rijden, maar later veranderde het landschap weer sterk. Tilda en Kees stonden al 2 dagen in Taroudant maar zeiden tegen ons je kunt hier eigenlijk niet probleemloos
staan. Veel last van de jeugd en dergelijke. Jammer want Taroudant is een heel leuk plaatsje. Vroeger stonden we daar achter de muur en dat gaf toen minder problemen, maar dat mag ook hier niet meer. Taroudant heeft rode muren rondom om alles te beschermen en binnenin is alles laagbouw. Het heeft 2 hoofdpleinen. Er rijden paard en wagen als vervoermiddel en niet alleen voor de toerist. In de 16e eeuw
brak een bloeitijd aan onder de Saadiërs dynastie , die Taroudant tot hoofdstad maakten voor Marrakesh. Sultan Moulay Ismaïl strafte de stad in 1687 en toen werden bijna alle inwoners en hun huizen vernietigd. De soeks zijn erg gevarieerd en rijk van kleur.Toen wij aankwamen in Taroudant zijn we meteen door gereden. Een slechte weg naar Taliouine. Ongeveer 100 km ten oosten van Taroudant.
De streek heeft Jbel Siroua en is gespecialiseerd in saffraan. Saffraan komt van de krokus die behoort tot de irisfamilie.
Het groeit op zo'n 1200-2000 meter. De bolletjes worden geplant in september en geoogst wordt er eind oktober.
100.000 bloemen leveren ongeveer 1 kg. saffraan. Saffraan wordt gebruikt in de keuken, maar ook als kleurstof voor tapijten, pottery en om haar en handen te versieren van bruidjes. Ook wordt het gebruikt als medicijn. Coöperaties verkopen het gele kruid aan de rand
van het dorp. Wij wilden nog een museumpje bezoeken, maar helaas dat was dicht toen wij er kwamen. Openingstijden 8.00 - 12.00 en 14.00-20.00 uur. Maar Marokko hé dus je moet het soms treffen. We nemen onze intrek op de camping bij Auberge-restaurant- Camping Toubkal. Stageld 40 DH. Electra 20 DH. Water, douche, restaurant,café, zwembad en wifi. ( deze is vrij traag ).Alhoewel er de laatste dagen een externe wifi antenne geplaatst is . Het gaat nu wat beter met de verbinding.
Het regent zo nu en dan en de temperatuur is ook wat frisjes. Jammer want het panorama gezicht op de hoge atlas met de sneeuw was niet te zien. En dat is prachtig met het zonnetje er op. De camping is keurig netjes en heeft 3 plateaus en ligt op ongeveer 1100 meter.
Het restaurant heeft een kleine kaart. Gemiddelde prijs 70 DH. Er wordt ook Engels gesproken. We zitten hier als het ware tegen de Hoge Atlas aan. De hoogste berg is 4167 meter en is de hoogste piek van Noord Afrika. De berbers die in de Hoge Atlas wonen zijn geen nomaden en de meeste hebben een eigen leefstijl. Ze kunnen hun zelf onderhouden. In de verschillende valleien zijn de ezelpaden de enige
kanalen van communucatie met de buiten wereld. Men leeft hier volgens de patronen van de seizoenen. In het voorjaar graven de mannen de irrigatie kanalen. In de zomer zorgen de vrouwen voor de oogst. De vrouwen sprokkelen het hout en zorgen voor water en ze weven dikke wollen dekens in de winter. We verblijven 2 á 3 dagen hier. We treffen het niet zo met het weer. Af en toe zwaar bewolkt en soms een zonnetje.
zaterdag 7-03-09
Na wat leuke dagen op de camping in Taliouine verlaten we dit saffraandorp weer op weg naar Ouarzazate. Bij Tizi-Zbein
de pas over 1886 meter. Niet echt een hele steile klim. Er werd op de route naar Ouarzazate veel koopwaar aangeboden.
Prachtige stenen met kristal of amatist er in, sieraden en veel aardewerk. Kleurrijk om te zien.
Ouarzazate is de poort naar het zuiden. Het was een oude Franse garnizoensstad met een hoofdstraat van 5 kilometer
lang.Nu is het een Marokkaanse legerstad met soldaten. Je vindt er luxe hotels en soms internationale filmploegen.
Onderandere een hotel met de naam Oscar vernoemd naar de beeldjes. Zo rond 1960 werd hier de film Lawrence of
Arabia opgenomen. En zo nu en dan worden er nog avonturenfilms gemaakt. Er zijn ook veel tapijthandelaren. De fleurige
tapijten hangen buiten om de toeristen te lokken. Je kan ook de in 1994 gerestaureerde taourirt Kasbah bezoeken.
Deze werd gebouwd door de Glaoui krijgsheren die vroeger in de 19 - 20ste eeuw met veel wapens heersten over het
zuiden van Marokko. Nu leiden de gidsen je rond en vertellen anekdotes over het leven in een harem. Vanaf boven heb je
uitzicht op de moderne El Mansourdam die electriciteit levert en water voor de streek. Er is door de dam een meer
ontstaan en hier blijven we een paar dagen. Het meer El-Mansour Eddahbi. Weinig bevolking hier maar de vrouwen die hier
wonen komen naar het meer om te wassen. Ze lopen dan met een ezeltje een paar kilometer. Een fleurig gezicht als
dan alle kleden en tapijten op de bomen leggen om te drogen.
dinsdag 10-03-09
We gaan maar weer eens op pad richting de Dades vallei vandaag. Langs de voet van de Hoge Atlas en de Anti Atlas
ligt deze vallei. We rijden langs Skoura waar in deze streek rozen worden gekweekt. De blaadjes worden verwerkt tot
rozenwater in de fabriek bij El Kalaâ des M'Gouna. De pelgrims hebben in de 10e eeuw de rozen meegebracht uit Mecca
naar Marokko. Bij Boumalne-du-Dades gaan we omhoog. De rotsen zijn hoog met opvallende kleuren. Een prachtige
vallei mooi groen en adembenemend. Helaas waren de batterijen van ons fototoestel leeg. Maar oké even later nog een
paar gevonden die het deden. En Kees nam ook nog wat foto's gelukkig. Een slingerende weg voerde ons omhoog.
Het laatste stuk moesten we een stuk door het water maar daar zijn we toen gekeerd. De camping was heel erg drassig
dus zijn we maar doorgereden. De hele weg weer terug. Veel olijfbomen en hier stond de amandelboom in al zijn
pracht te bloeien. Veel contrasten zien we tussen hele droge gebieden en mooie groene oases. Er staan veel kasbah's
en hotel restaurantjes . Het weer gaat iets betrekken. Hopenlijk blijft het droog. De temperatuur is goed zo'n
24 graden. We nemen de afslag richting Tinerhir. De weg naar Tinerhir is redelijk te rijden. Wel veel kuilen dus
uitkijken geblazen. Het landschap is heel wijds en dor. We rijden als het ware tussen de Hoge en Anti Atlas in.
Je ziet hier een heel ander Marokko. Ondanks dat het landschap zo dor is zie je af en toe grote kudde's schapen
en geiten.Tinerhir ligt op de grens van een oase op 1000 meter en ondergrondse kanalen zorgen voor water in de
oase. Hier is de toegang tot de Todra kloof. Het uitzicht is pachtig. Veel mensen werken hier in de boomgaarden
en de velden. De huizen zijn van palmhout, stro en leem en net zo rood van kleur als de rotsen. Het is een dag
of 5 feest. Het feest van Mohammed. Iedereen is op de been. Druk en gezellig. We nemen ons intrek op de camping
Le Soleil anex hotel,restaurant, zwembad etc. Voor Marokkaanse begrippen een mooie camping met schone toiletten
en douches. Stageld 15 DH per persoon, camper 20 DH, electriciteit 20 DH. Een wasmachine aanwezig voor 25 DH.waar
we dan ook dankbaar gebruik van hebben gemaakt.
woensdag 11-03-09
Het weer is mooi en we besluiten om vandaag de kloof in te gaan. We laten de camper daar waar hij is en nemen de
motorscooter. Prachtig wat een belevenis. Hele hoge rotsen en grillig. Dorre stukken maar ook palmbomen en zelfs
een stukje grond waar van alles op wordt verbouwd. Er zijn in de kloof 2 hotels waar je kan overnachten.
We zijn zo ongeveer een 25 kilometer de kloof ingereden en het laatste stuk waren we er alleen. Wat een prachtige
natuur. Je wordt er stil van en voelt je klein en nietig tegenover zulke bergen. Het eerste stuk tot aan de
hotels is wel erg toeristisch. Mensen bieden ook hier hun kleurrijke koopwaar aan. Ze proberen een centje te
verdienen aan het toerisme. We hebben 's morgens prachtig weer maar iedere middag betrekt het wel iets.
Gelukkig valt er geen regen uit van enige betekenis. Wel rommelt het soms in de verte en ziet de lucht inktzwart
maar het blijft droog. Ook bezoeken we de Joodse Kasbah. Oud en smalle straatjes en erg donker. Net een doolhof.
We doen dit met een gids en mogen geven wat we kunnen missen. De Marokkaan had 3 jaar gewoond in Amsterdam dus
sprak ook nog een beetje Nederlands. We besluiten om op de camping te blijven tot zondag en maandag weer een stukje verder te rijden.
Dan gaan we eerst naar de markt om nog wat groente en fruit in te slaan.
maandag 16-03-09
Naar de markt in Tinerhir om groenten etc. in te slaan. Het was niet alleen een groente en fruit markt maar ook kippen, eieren, vlees en potten
en pannen. Daarna zijn we binnendoor gereden richting Tinejdad naar Erfoud. Onderweg zijn we bij een bron wezen kijken. Die bronnen zijn ongeveer
7 jaar geleden ontdekt en nu opengesteld voor publiek. De man die het heeft opgezet is nog steeds bezig met van alles. Hij heeft ook een galerie
en geeft kaligrafie les. Interessant om te zien. Er stonden ook veel oude werktuigen, kleding, schoenen en zilver en goud. Entree 50 DH per persoon.
Interesse hierin ? http://www.sourcesmimouna.com/ . In Jorf Kraïr zie je aan beide kanten van de weg net kleine kraters van ongeveer 1 meter hoog. Dit zijn
putten die diep de aarde ingaan om het grondwater te bereiken. Helaas nu staat alles droog en is het een toeristische trekpleister.
Het landschap is heel wijds en dor en je verbaast je steeds weer over zoveel veranderingen. We steken nog even op bij de fossielenfabriek Les Frères
in Rissani. Prachtig om te zien wat daar gemaakt wordt. Hele grote brokken steen worden uit de bergen gehaald en gespleten. Een stoffige klus en
de mannen dragen nagenoeg geen bescherming. Daarna wordt er gekeken hoe en waar de mooiste fossielen zitten en daar worden grote dingen van gemaakt.
Zoals tafels, wasbakken, zuilen etc. etc. Alles wordt daar gepolijst met de hand en waterproof schuurpapier. Wij hebben een prachtige fossiel
gekocht van ongeveer 50 - 60 centimeter hoog. Erg mooi en ook nog wat andere leuke dingen. Een leuk hart voor 2 waxine lichtjes, schaaltje en nog
wat fossielen. De man in de fabriek gaf ons een stuk onbewerkt mee als kado. Erg aardig. Het was een leuke dag en we hebben er veel van opgestoken.
Het was ongeveer half 5 toen we onze camper neer zetten op camping La Tradition in Erg Chebbi bij het dorp Merzouga. Hier is het grootste zandduin
van het land ongeveer 150 - 200 meter hoog en zo'n 30 kilometer lang. Adembenemend mooi. We gingen met veel indrukken de nacht in.
dinsdag 17-03-09
Jos en ik gaan vanmorgen een tocht maken de woestijn in. Om kwart voor 10 stond de vierwiel drive gereed. Je moet wel flink onderhandelen over de
prijs. Nou ik kan jullie zeggen het is net of je Parijs - Dakkar rijdt. Je wordt soms zo door elkaar geschud dat je jezelf goed moet vasthouden.
Onze chauffeur moest maar lachen en zei dan: Ja ja dit is Afrika madam. Maar we hebben er van genoten. Stukjes over de zandduinen gereden en kriskras
door de woestijn. We hebben ook een Nomadenvolk bezocht en daar thee ( berber whisky ) gedronken. Onze chauffeur kocht er een geit en die werd
achterin de jeep gezet. Dus de rest van de rit dat beest maar te bleren achterin. En de chauffeur maar lachen. Ja ja dit is Afrika madam. We hebben
ook nog een groot meer bezocht en zijn naar de mijnen geweest waar ze de fossielen uit halen. Jammer dat er vandaag niet gewerkt werdt. Er was weer
een feest. Als je zo door de woestijn reed was het soms net of je in de verte water zag, zo spiegelde het zonlicht op de grond. Ik begrijp nu wat
een fata morgana is en wat de mensen die in de woestijn b.v. verdwalen door maken. Om 13.00 uur waren we weer bij de camper. Jos heeft 's middags
nog een stuk zandduin beklommen en ik heb lekker geluierd in de zon. Eigenlijk hebben we een massage nodig na de woestijn rit. Het was wederom
een warme dag en 's avonds trok de wind behoorlijk aan. We hopen dat het geen echte zandstorm gaat worden. Moe maar voldaan zijn we gaan slapen.
woensdag 18-03-09
Gelukkig is het geen zandstorm geworden vannacht. Het was zelf iets frisser gelukkig dan de nacht ervoor. Zo vandaag gaan we een stukje naar het
Noorden en beginnen we als het ware aan de terugreis. We nemen afscheid van de zandduinen met hun mooie rood - terracotta kleuren. Heel iets
anders dan onze duinen thuis. We hebben er erg van genoten,vooral als de zon de diverse schaduwen er op wierp. De weg van en naar Merzouga is
erg slecht. De mannen dragen hier bijne allemaal een doek op hun hoofd vanwege zon, stof en zand. Je ziet hier in deze streek erg veel donker
gekleurde mensen, sommigen zelfs zwart. We rijden door het Tafilalt. Marokko's belangrijkste oase met meer dan 100 kilometer palmbos richting
Er Rachidia. Erg mooi is het hier.We stoppen bij Meski. Het palmbos wordt bevloeid door de Blauwe Bronnen een natuurlijk grondwaterreservoir
genoemd naar de "Blauwe Mannen " van de woestijn , de Toearegs. Hier wilden wij op de camping Source Blue Meski. Maar daar was een dodelijk
ongeluk gebeurd met een camper en aanhanger. Kees wilde daar niet staan en wilde door. Maar omdat wij nog ongeveer 3 weken hebben leek ons dat
te snel. Dan ben je gauw in het Noorden en een stuk kouder. Tilda en Kees gaan na Marokko nog naar Portugal, maar wij naar huis. Dus hebben we
hier afscheid van elkaar genomen en hebben wij om 14.00 uur ons kamp opgeslagen in Boutalamine bij Kasbah hotel Jurassique. Stageld 30 DH en een
gratis brood. De temperatuur is hier wat minder dan in de zandduinen en vandaag toch wel een fris windje. Het is net of we in de Grand Canyon
staan met de bergen rondom ons heen. We genieten van de rust en laten alle indrukken op ons inwerken onder het genot van een drankje met een
stel andere Nederlanders.
donderdag 19-03-09
Rustdag vandaag en wat kleine klusjes gedaan. Wat gewassen en het droogde onder je handen want er stond een behoorlijke wind. Een mooie foto
opgestuurd gekregen van ons nieuwe kleinkind Isabel. Erg blij waren we daarmee.
vrijdag 20-03-09
Vandaag gaat de rit naar Midelt. Wederom een mooie rit. Ik kan het niet genoeg zeggen wat een prachtig land. We zetten de camper op de stads-
camping municipal. Het is niet veel maar ze zijn druk aan het werk om er een mooie camping van te maken. Alles wordt keurig bestraat. Het stageld
is 20 DH en met stroom 25 DH. Er is water maar de douche is kapot. 's Middags zijn we op de motor naar Mibladene gereden. Daar zijn een aantal
mijnen waar ze mineralen en fossielen uit halen. Schitterende stenen gezien en ons laten verleiden om er ook wat te kopen. Jos en ik kregen ook
alle twee een mooie kado. Zeker als je hiervan houd om het te bezoeken : El Bouabidi Madani Mibladene.
's Avonds regen.
zaterdag 21-03-09
We zouden vanmorgen wegrijden maar....... Dat waar Jos gisteren al bang voor was gebeurde dus. We kwamen vast te zitten. Maar er werd gewerkt op
de camping dus een vrachtwagen ervoor en het was zo gepiept. Er was zo zagen wij, in de Atlas ook een behoorlijke partij sneeuw bijgevallen.Wij op pad
richting Azrou de N 13. Een mooie weg. Goed te rijden dwars door de bergen en vrij hoog. De Col du Zad over op 2178 meter.Daar lag ook nog volop
sneeuw. We komen in Marokko voor de zon maar zitten rondom in de sneeuw. Nee grapje het zonnetje schijnt lekker en de temperatuur is ongeveer 15
graden hier boven. Zo bereiken we het Cederwoud. De Cederbomen kunnen wel een hoogte bereiken van 50 meter. Hier leven de Macaque apen in de Midden Atlas.
Nou aan apen geen gebrek. Er waen er veel te zien met ook heel wat jongen. Na de apen door naar camping Amazigh in Azrou op 1250 meter. Een mooie
camping met veel kersenbomen die nu rijkelijk in bloei staan. Het is er behoorlijk druk. Stageld 50 DH zonder en 70 DH met stroom. Voor 's avonds
hebben we een forel besteld met alles er op en aan. Dus ik had weer eens een makkelijke dag. De Marokkanen zijn wat bomen aan het kappen.
Wat een monniken werk hier. De stammen moeten op een vrachtwagen worden geladen en dat gebeurd met veel mankracht rollend over de grond en met touwen.
Het gaat gepaard met flinke kreten zoals wij bijvoorbeeld zouden roepen 1.2.3. ja of zoiets.
Het regent iets aan het einde van de dag. We hebben gezellig koffie gedronken bij ons met een Duits echtpaar Hilde en Karl Heinz. Ik kreeg een
leuk presentje van Hilde. Een schelp van een oester met pareltjes erop als hanger gemaakt. Een erg leuke halsketting. Azrou betekent in het Berbers
"berg ". De plaats ligt op de kruising Meknes - Fes - Marrakech en Erfoud. In het centrum vindt je een aantal winkeltjes met leuke houten dingetjes
van Ceder en Thuya. Er worden hier ook mooie tapijten gemaakt. In de bergmeren en riviertjes wordt gevist op forel en snoek. De bekendste meren
zijn Dayet Aoua - Dayet Jfrah - Dayet Hachlaf. Heel vroeger leefden er ook veel leeuwen in Noord Arika in het Atlasgebergte. Nu leeft er niets meer
in het wild. De laatste leeuw is gedood in 1922. Men vindt alleen nog leeuwen in de dierentuin van Rabat. In Azrou zijn veel huizen bedekt met groene
dakpannetjes, dat kenmerkt dit dorp. Er nestellen veel ooievaars hier.
maandag 23-03-09
We wilden naar Fez maar veel Marokkanen vertellen ons pas op. Het is er niet erg veilig. In Cassablanca hetzelfde. Dus waarom zouden wij het opzoeken
en we besluiten dan ook om maar niet te gaan. Van Azrou gaan we dus naar Meknes. En zoals alle steden in de hele wereld: ook hier dus natuurlijk oppassen
he. Maar volgens zeggen van de mensen hier is Meknes goed. Iets voorbij de plaats El Hajeb worden druiven verbouwd en graan. Hier in het stategische
hart van Marokko wedijveren twee koninklijke steden 60 km. van elkaar in afstand, maar honderden jaren in tijd. De Alaouiten sultan Moulay Ismaïl
1672 - 1727 wordt ook wel Lodewijk de 14 de van Marokko genoemd. Zijn hoofdstad Meknes zit vol grandioze projecten van zijn regering. Wel heel
veel ruines maar ook genoeg bewaard gebleven. Zo kan je zijn grote droom zien die hij had. De stadswallen zijn wel 25 kilometer land, afgewisseld
door poorten. De bekendste is de monumentale Bab Mansour, genoemd naar de arcitect, een tot islam bekeerde christelijke slaaf. De inscripties in sierlijk
kaligrafie, staat veel lof voor Moulay Ismaïl en zijn zoon Moulay Abdallah die de poort afmaakte. Je vindt er het Mausoleum waar nog steeds pelgrims
komen om te bidden in de herdenkingsmoskee. De sultan heeft honderden slachtoffers op zijn geweten, maar wordt door zijn religieuze hartstocht als
een heilige gezien. Bij uitzondering mogen niet moslims in de moskee van het mausoleum naar binnen kijken, maar er niet naar binnen. Dar Jamaï is een
19de eeuws paleis dat nu dienst doet als museum voor Marokkaanse kunst.
dinsdag 24-03-09
Vandaag gaan we de soek onveilig maken. Lekker dwalen door alle kleine straatjes etc. We ontmoeten hier op de camping Wil en Henk, Wies en Klaus.
Hele gezellige mensen die we al een paar keer tegengekomen zijn. De rest van de dag bijkomen van het geslenter in de soek. Het weer is wat bewolkt
en benauwd. s'Avonds iets regen maar niet veel.
woensdag 25-03-09
Hieper de piep vandaag vier ik mijn verjaardag. Met alle telefoontjes en sms jes voel je je toch jarig zo ver van huis. 's Morgens Wil Henk Wies en
Klaus op de koffie met appeltaart en s'middags gezellig met Hilde en Karl Heinz erbij aan de borrel met een hapje. Naast ons stond een Italiaan
en die kwam met een mooi bos bloemen uit de natuur geplukt voor mij. Wil heeft mij de haren geknipt voor mijn verjaardag en van Wies kreeg ik een lekkere
fles witte wijn. Hilde had een halsketting gemaakt van een fosiel. Heel mooi. Een leuke dag gehad en heel veel gelachen. Het weer was schitterend dus het kon
niet mooier.
donderdag 26-03-09
Vandaag zwaaien we Wil Henk Wies en Klaus uit. Wij blijven nog wat in Meknes. Het weer is weer prachtig. Er staan Zwitsers vlakbij ons en de dochter
speelt daar accordeon. Dus vanmiddag hebben wij samen wat gespeeld. Leuk hoor. Zo heb je toch fijne kontakten. Na de middag zijn Jos en ik naar
het Mausoleum geweest. Mooi om te zien. Hier liggen Moulay Ismaïl,zijn vrouw en zoon en Sultan Moulay Abder Rahman. Je ziet er mooie houten deuren
en prachtig tegelwerk.
vrijdag 27-03-09
Zo vandaag onze laatste dag in Meknes. Het is bewolkt vandaag maar niet koud. Vanmiddag zijn we uitgenodigd om een afscheidsborrel te drinken
bij Hilde en Karl Heinz. Morgen gaan we richting Larache en blijven daar nog een dag staan als het weer goed is en niet regent.
zaterdag 28-03-09
In Larache staan Wil, Henk, Wies en Klaus ook weer en gaan we 's avonds met z'n zessen lekker uit eten. In middels is het hier in de middag vreselijk
gaan regenen. Ja het komt echt met bakken uit de hemel. Nou ja we kijken wel. Morgen en anders maandag door naar Ceuta naar de boot voor de overtocht
naar Algeciras. We reisen met zijn drieën nog door Spanje tot misschien Benidorm. Onze reis zit er dus nu op wat betreft Marokko. We hebben een
prachtige reis gehad en veel nieuwe dingen gezien. De natuur in het binnenland is wonderschoon en echt een aanrader voor wie hier van houdt. Het is
ook fijn om straks weer thuis te zijn en alle kinderen en kleinkinderen weer te zien. We hopen dat iedereen weer heeft genoten van het verhaal
en horen eventueel graag reakties. Als de gezondheid het toelaat vertrekken we in oktober van dit jaar weer voor onze overwintering naar het land
van de zon.
Tot zover alvast het verhaal, Het zal elke keer worden bij gewerkt.zodra we een internetcafe tegen komen.
Alvast bedankt voor het lezen , en reactie zijn altijd welkom.
vriendelijke groeten Cees en Tilda Sonja en Jos